Ο ΠΙΠΙΝΟΣ Ο ΒΡΑΧΥΣ

Ενα σχόλιο από ένα τακτικό αναγνώστη είναι εδώ και πολύ καιρό σε αναμονή, Ο ΕΝΑΛΙΟΣ με τα εύστοχα και καυστικά σχόλια του ανέβαζε πολύ ψηλά τον πήχη στην ποιότητα της συζήτησης και δημιουργούσε κάθε φορά αμηχανία σε όσους άμεσα ή έμμεσα αναφέρονταν. Θέλω να τον ευχαριστήσω ιδιαίτερα για την υποστήριξή του και την ουσιαστική του συμμετοχή.

20/07/2010 at 12:02 μμ
Ο ΠΙΠΙΝΟΣ Ο ΒΡΑΧΥΣ

Ένα απέραντο «γύρω-γύρω όλοι» και στη μέση ο Πιπίνος ο Βραχύς. Δολοπλοκώντας καθημερινώς αυτός από τους πολιτικούς εξώστες και οι γυμνοσάλιαγκες του απ’ τα καθίσματα των παραλιακών μαγαζιών και επικροτούμενος απ’ τα δουλικά που περιμαζεύει, αποδεικνύει τον ζοφερό κόσμο της πολιτικής, που ο ίδιος κατασκεύασε, ότι είναι σαν αρρώστια. Δεν μπορείς να κλείσεις τα μάτια. Δεν μπορείς να μην ασχοληθείς μαζί του – επειδή ασχολείται μαζί μας, κολλάει επάνω μας σαν γλίτσα και σαν λέπρα.

Αυτή η λέπρα του θέλει να μας κάνει σαν τη μούρη του· και μέσα σε μια φασιστική άποψη «ότι γουστάρω κάνω» και «όλοι οι άλλοι είναι τίποτα» να μας ακυρώσει. Προς τούτο η μείωση, η απαξίωση και η συκοφαντία εύκολα επιστρατεύονται. Συνεπώς η πολυτέλεια της σιωπής απέναντι στους μικρούτσικους της πολιτικής, δεν επιτρέπεται.

Αν επιτρέψεις στον εαυτόν σου αυτό που βαθειά θέλει (να μην απαντήσει στη λάσπη δηλαδή) η συκοφαντία μπορεί να εγγραφεί, να πιάσει τόπο κι όταν για άλλα σπουδαιότερα προσπαθήσεις, να προσπαθείς επί ματαίω…

Συνηθισμένο λοιπόν αυτό το «αγλάϊσμα της ζωής και της πολιτικής», να τον προσκυνούν όσοι τα παίρνουν και να απολογούνται όσοι φοβούνται, ώστε να προσδοκούν οι μισοί και να τρομοκρατούνται οι άλλοι μισοί.

Στην αρχή δώσαμε τόπο στην οργή, σιχτιρίσαμε και δεν απαντήσαμε.

Το μπουμπούκι όμως επιμένει. Επανέρχεται πλέον σε περίεργη συχνότητα επαναλαμβάνοντας τις ίδιες αθλιότητες. Έστω κι έναν δημότη να πείσει να μηδίσει, κέρδος θα είναι για αυτόν.

Το κωμικό, το τραγικό και το γελοίο γι’ αυτόν είναι ότι περί αυτού έχουν γράψει επανειλημμένως πολλοί και ποικίλων χρωμάτων. Σε ανύποπτο χρόνο.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι εξαγορασμένοι κοκορίκοι που βολεύουν το ίδιο και καλοβλέπουν την εξουσία. Και αυτός εξυπηρετείται σφόδρα παίζοντας αυτό το παιχνίδι. Με υποσχέσεις, με διαρροές, με απειλές, με υπαινιγμούς. Έχοντας στο χέρι όσους έχει εξαγοράσει, μπορεί να υπονομεύει την αξιοπιστία των υπόλοιπων. Με τη συκοφαντία, τη ρετσινιά και πάνω απ’ όλα τη γενίκευση της αποσκάτωσης.

Ας μην ξεψειρίζονται τώρα ορισμένοι με το φαινόμενο. Δεν είναι η εξαίρεση, ο κανόνας είναι. Σαρξ εκ της σαρκός του η μικροπολιτική, η σκανδαλοθηρία, η ενοχοποίηση, η ρετσινιά, η συκοφαντία. Με αυτά επορεύθη, αυτά εδίδαξε επί σειρά ετών, την αποποίηση ευθυνών, την εκχώρηση αρμοδιοτήτων, το αβαντάρισμά του απ’ τα χαμίνια των χαμαιτυπείων που διαθέτει σε κάθε χωριό, τον λαϊκισμό του φασισμού. Ας μην ξεψειρίζονται τώρα – ό,τι εξέθρεψαν τους έφαγε, τους τρώει και θα τους τρώει. Δεν είναι απλώς ένα καραγκιοζιλίκι του που τους ακυρώνει, αλλά το πυροφάνι που θα τους κάψει. Απορώ πως δεν το βλέπουν;

Το δράμα όμως του Πιπίνου του Βραχύ είναι ότι πλέον θα αναγκασθεί εν μέσω θέρους και προεκλογικής περιόδου είτε να πορευθεί μόνος και γυμνός είτε να ετοιμάσει ο ίδιος τον διάδοχό του. Καθόλου δεν έχει πλέον τα περιθώρια να αδιαφορήσει ούτε να νοιώσει για μια ακόμη φορά το μεγαλείο αυτής της αδιαφορίας του. Αυτή την φορά πρέπει να νοιώσει το μεγαλείο της δικής μας αδιαφορίας

Αχ ! Τον ατυχή, τον Πιπίνο τον Βραχύ!

EΝΑΛΙΟΣ

Advertisements