Αυτοι είναι… τοπικοί Αρχοντες !!!

Το παρακάτω άρθρο το αφιερώνω σε κάθε Δήμαρχο πρώην νυν αλλά και υποψήφιο , μπας και πάψουν να μας φλομώνουν στο ψέμα και τις φτηνές δικαιολογίες!!!

Ετσι έγινε το «θαύμα της Ανάβρας»

Κοινότητα Ανάβρας Μαγνησίας. Το ’43 την έκαψαν οι Ιταλοί. Το ’56 με τους σεισμούς γκρεμίστηκε ολοσχερώς και ξανακτίστηκε, και το ’80 πάλι με τους σεισμούς έπαθε μεγάλη καταστροφή. Η οικονομία της βασίστηκε ανέκαθεν στην κτηνοτροφία, όμως οι οικογένειες εξασφάλιζαν μόλις και μετά βίας τα προς το ζην.
Τα νοικοκυριά συμβίωναν με τα κοπάδια, οι δρόμοι δύσβατοι και λασπωμένοι, οι νέοι απογοητευμένοι… με μια βαλίτσα έτοιμη και το βλέμμα στα κοντινά αστικά κέντρα του Βόλου και της Λαμίας.
Φτώχεια, εγκατάλειψη, μαρασμός! Δεν θα μπορούσε η Ανάβρα των 1.000 μ. υψόμετρο και των 400 ψυχών να έχει διαφορετική μοίρα από τα υπόλοιπα απομακρυσμένα χωριά της Ελλάδας…
Κι όμως, το σωτήριο έτος 1990 είδε το φως το αληθινό, από ένα γνήσιο τέκνο της… υπάλληλο της ΔΕΗ. Εναν Αναβριώτη που επί 35 χρόνια έζησε στην Αθήνα και όταν με το καλό πήρε τη σύνταξή του, αναζήτησε τη μυρωδιά της πατρίδας του. Την ευωδιά της Φύσης και όχι τη δυσοσμία από την κοπριά των κοπαδιών.
Πατώντας το πόδι του στην Ανάβρα ο Δημήτρης Τσουκαλάς ήταν για τους ντόπιους ένας ξένος. Σύντομα όμως έγινε ο άνθρωπός τους όταν αφουγκράστηκε τις ανάγκες τους και από τη θέση του κοινοτάρχη αξιοποίησε τα εγχώρια αλλά και προγράμματα της Ε.Ε. για να εκτινάξει το βιοτικό τους επίπεδο στα ύψη (30.000 ευρώ / χρόνο ο φτωχότερος).
Σήμερα η Ανάβρα έχει 250 κατοίκους επιπλέον, μηδέν ανεργία, μηδέν εγκληματικότητα, οι κτηνοτρόφοι φροντίζουν τα κοπάδια τους πατώντας τηλεχειριστήρια και τα δώρα της Φύσης αξιοποιούνται στον υπέρτατο βαθμό με σεβασμό… ενώ αποφέρουν χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο στο ταμείο της κοινότητας. Μυστικό της επιτυχίας; Η αγάπη για τον τόπο, η εργατικότητα, η εντιμότητα και οι καλοί συνεργάτες. Και σεμινάρια προς τοπικούς άρχοντες γίνονται… Αρκεί να λάβει υπόψη του τις ιδιαιτερότητες της κοινότητας ο Καλλικράτης!
Ο Κυριακάτικος «Αδέσμευτος» συνάντησε τον εργατικό όσο και προοδευτικό κοινοτάρχη και θέλησε να μάθει πώς ακριβώς συντελέστηκε το «θαύμα της Ανάβρας».
«Πηγαίνοντας στην Ανάβρα το 1990 με τη σύζυγό μου, συναντήσαμε ένα χωριό με πάρα πολλά προβλήματα, και χωρίς οδική σύνδεση με το νομό στον οποίο υπάγεται. Το πιο σημαντικό πρόβλημα όμως ήταν ότι μέσα στον οικισμό συμβίωναν οι 400 κάτοικοι με τα ζώα τους. Είδαμε πως έπρεπε να αλλάξουν πολλά, και από κάπου έπρεπε να ξεκινήσουμε άμεσα. Μετά από μεγάλο αγώνα και 15 λαϊκές συνελεύσεις καταφέραμε να τους πείσουμε για μια καλύτερη ζωή. Οταν πρωτοπήγα εκεί με έλεγαν κι εμένα ξένο. Η αξιοπιστία όμως είναι ένα σπουδαίο κλειδί όταν συναναστρέφεσαι τους ανθρώπους».
Η Ανάβρα είναι ένα χωριό καθαρά κτηνοτροφικό. Ελάχιστοι έκαναν άλλα επαγγέλματα. Βέβαια τότε ήταν φτωχοί βοσκοί που έπαιρναν τον τορβά στον ώμο και ανέβαιναν στα βουνά. Αρχισε λοιπόν δουλειά. Ψάχνοντας ανακάλυψε ότι μπορούσε να κάνει κτηνοτροφικά πάρκα έξω από το χωριό για να στεγαστούν οι κτηνοτροφικές μονάδες. Εντόπισε τρία σημεία, μετέφερε φως και νερό, δημιούργησε οδικό δίκτυο και εξασφάλισε τέσσερα στρέμματα για το κάθε πάρκο.
«Επειτα, τους προέτρεψα και μπήκαν σε Κοινοτικά προγράμματα μετεγκατάστασης και το έκαναν. Αφού είπαν το ναι δειλά οι πρώτοι και πήγαν καλά, τον επόμενο χρόνο έγινε επανάσταση. Ετσι όλα τα ζώα μεταφέρθηκαν στα τρία πάρκα που είναι και τα μόνα στην Ελλάδα, και το χωριό ελευθερώθηκε. Οντας το χωριό στα 1.000 μέτρα υψόμετρο οι κτηνοτρόφοι πάλευαν με τα στοιχεία της φύσης. Παίρνοντας τα ζώα στα πάρκα αυξήθηκε η παραγωγή και κατά συνέπεια το εισόδημα. Ο δε καθαρισμός είναι αυτόματος, και το χωριό λάμπει».
Ενω η ευθύνη για τη βελτίωση του επαγγέλματος των κτηνοτρόφων ήταν ουσιαστικά δική τους, εκείνος μερίμνησε και γι’ αυτό. Κάλεσε λοιπόν ανθρώπους του υπουργείου Γεωργίας, ειδικούς στη βιολογική κτηνοτροφία και ενημερώθηκε και ο ίδιος για να τους πείσει να μπουν στη βιολογική κτηνοτροφία.
«Μπήκαν, και άρχισαν να παίρνουν επιδοτήσεις. Πήραν την ορεινή, τη βιολογική και κάποιοι που έχουν ζώα ειδικής φυλής πήραν και τρίτη επιδότηση. Οπότε το εισόδημά τους εκτινάχτηκε στα ύψη. Εκεί που έβγαζαν ίσα – ίσα για να ζήσουν, σήμερα το φτωχότερο νοικοκυριό βγάζει καθαρά το χρόνο 30.000 ευρώ. Ταυτόχρονα πολλαπλασιάστηκε και η αξιοπιστία μου απέναντί τους και μπορούσα πλέον εν λευκώ να παίρνω πρωτοβουλίες. Εγινα ο άνθρωπός τους».
Το χωριό σήμερα αποτελείται από σύγχρονους κτηνοτρόφους και πριν από οκτώ χρόνια η κτηνοτροφία της Ανάβρας αποτέλεσε «πιλότο» βιολογικής κτηνοτροφίας για το υπουργείο Γεωργίας. Τα ζώα είναι όλο ελευθέρας βοσκής στα βουνά και αποτελούνται από 5-6.000 μητέρες αγελάδες, 5.000 γουρούνια διασταυρωμένα με αγριογούρουνα και 15.000 γιδοπρόβατα. Λόγω της νοστιμιάς τους, πηγαίνουν για να αγοράσουν κρέας από όλη την Ελλάδα.
«Σαν συνέπεια αυτής της δραστηριότητας και της ζήτησης που υπήρξε, άρχισα να σκέφτομαι πως θα μπορούσα να δημιουργήσω ένα σύγχρονο σφαγείο. Ηταν δύσκολη περίπτωση, όμως το έψαξα πολύ και τα κατάφερα. Πλέον έχουμε ένα μικρό -αλλά επαρκές για τις ανάγκες του τόπου- σφαγείο με όλα τα απαραίτητα πιστοποιητικά συν βιολογική γραμμή, που δεν διαθέτει κανένα δημόσιο σφαγείο. Το μόνο που μας λείπει εκεί είναι το τυποποιητήριο ώστε τα κρέατα να βγαίνουν στην αγορά με το όνομα του κάθε κτηνοτρόφου, αλλά σύντομα θα το έχουμε κι αυτό».
Οπως παραδέχεται ο κ. Τσουκαλάς, τρεις άνθρωποι αγωνίστηκαν για να αλλάξει η Ανάβρα. Εκείνος, η μία και μόνη υπάλληλος της κοινότητας, και η σύζυγός του η οποία, εκτός από τη συντροφικότητα που του έδειξε όλα αυτά τα χρόνια, με τις γνώσεις της ως αρχιτέκτων μηχανικός (καθ. Α’ βαθμίδας στο Πολυτεχνείο) εργάστηκε αμισθί από τη θέση της επιστημονικής συμβούλου της κοινότητας.
«Το έργο μας ήταν δύσκολο, εγώ όμως πιστεύω ότι όταν ένας άνθρωπος έχει θέληση όλα γίνονται», μας λέει εμφατικά. «Δεν συμμερίζομαι τις απόψεις πολλών προέδρων και δημάρχων ότι δεν υπάρχουν χρήματα. Υπήρχαν και υπάρχουν. Ο καθένας πρέπει να αξιοποιήσει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής του. Για την Ανάβρα ήταν η κτηνοτροφία και η Φύση. Απαιτούνται όμως εντιμότητα και εργατικότητα. Οι τοπικοί άρχοντες δεν πρέπει να στοχεύουν στο προσωπικό τους συμφέρον. Δεν πρέπει κάποιος να επιδιώκει τη δόξα και την ανέλιξή του σε μια άλλη θέση. Να μην υπηρετούν κανένα πολιτικό χώρο. Αν αυτά τα τηρήσουν κι έχουν καλούς συνεργάτες θα τα καταφέρουν. Ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε πάρα πολλά πράγματα.
Η Ελλάδα έχει ήλιο, αέρα, θάλασσα και θλίβομαι που οι κεντρικές εξουσίες δεν τα αξιοποίησαν μέχρι σήμερα».
Κλείνοντας ο κ. Τσουκαλάς έκανε μια «παράκληση» να ληφθούν υπόψη από τους αρχιτέκτονες του Καλλικράτη οι ιδιαιτερότητες της Ανάβρας, για να μην ανακοπεί η φόρα ανάπτυξης που έχει πάρει. «Δεν είμαστε κατά των συνενώσεων, πρέπει όμως να υπάρχουν κριτήρια αντικειμενικά και όχι κομματικά. Μιλώντας στο Συνέδριο της ΚΕΔΚΕ είπα όπως θα γίνει η μείωση στους δήμους (από 1.100… 370) αναλογικά να παραμείνει και ένας αριθμός 30 κοινοτήτων με ιδιαιτερότητες. Γιατί η αν η Ανάβρα είχε αυτή την εξέλιξη ήταν γιατί δεν εντάχθηκε σε κανέναν Καποδίστρια»…

Σχολικά κτίρια δεν υπήρχαν. Φιλοξενούσαμε τα παιδιά σε ένα αμιαντοδωμάτιο. Αυτό όμως δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Πήρα προσωπικά και αυτήν την υπόθεση και πείσαμε τους αρμοδίους να μας εγκρίνουν δύο καινούργια διδακτήρια: Ενα δημοτικό σχολείο που έχει μέσα και κατοικία για τους δασκάλους (ένα τριάρι με όλες τις ανέσεις στο οποίο μένουν δωρεάν, για να τους έχουμε κοντά μας όλο τον χρόνο και να μην πηγαινοέρχονται).
Επίσης φτιάξαμε ένα υπερσύγχρονο νηπιαγωγείο -και τα δύο ολοήμερα- ένα γήπεδο ποδοσφαίρου και ένα μπάσκετ ολυμπιακού τύπου και τώρα ετοιμάζουμε ένα γήπεδο 5Χ5.

Υγεία

Οι άνθρωποι νιώθουν ανασφάλεια σ’ αυτόν τον τομέα πόσο μάλλον που ζουν σε έναν ορεινό τόπο που πιάνει δύο μέτρα χιόνι. Εξασφαλίσαμε λοιπόν μόνιμο αγροτικό γιατρό μέρα νύχτα, ο οποίος λείπει μόνο ένα Σαββατοκύριακο το μήνα.
Δημιουργήσαμε αγροτικό ιατρείο αλλά και γκαρσονιέρα για να μένει ο γιατρός. Επίσης, εφαρμόζεται το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», αλλά και το πρόγραμμα προληπτικής ιατρικής.
Αγοράσαμε ακόμα και ένα κτίριο για να γίνει γηροκομείο. Προϋπήρχε ένα οικόπεδο με ένα ημιτελές κτίριο, εξασφαλίσαμε λοιπόν 250.000 ευρώ για να μετατραπεί σε γηροκομείο με τις πιο σύγχρονες προδιαγραφές.

Τεχνικά έργα

Συνδέσαμε οδικά το χωριό με τη Λαμία. Οσον αφορά την εσωτερική οδοποιία… εκτός από τον κεντρικό δρόμο για να περπατήσεις σε όλους τους άλλους έπρεπε να φοράς γαλότσες μέχρι το γόνατο. Ολοι οι δρόμοι σήμερα είναι πλακοστρωμένοι και δεν υπάρχει σπίτι που να μην μπορεί να πάει το αυτοκίνητο.
Κάναμε αναπλάσεις, πλατείες, πλατώματα, και γενικά ένα πολύ λειτουργικό χωριό. Στο κέντρο φτιάξαμε ένα σύγχρονο διώροφο πάρκινγκ και πάνω από εκεί μια αίθουσα εκδηλώσεων 400 τ.μ.
Επίσης έχουμε ΚΕΠ αλλά και δημοτικό γυμναστήριο το οποίο επισκέπτονται δωρεάν… όλες οι ηλικίες!

Πολιτισμός

Οταν πρωτοπήγαμε, δεν τολμούσαμε να μιλήσουμε στην Ανάβρα για πολιτισμό. Οι κτηνοτρόφοι είναι μια ομάδα ανθρώπων που το επίπεδό τους δεν τους διευκολύνει να προσεγγίσουν αυτόν τον τομέα. Στην πορεία υπήρξε κι εκεί πρόοδος.
Αρχικά, οργανώσαμε ένα συνέδριο για «Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Ανάβρας». Αργότερα, δημιουργήσαμε ένα πάρα πολύ όμορφο λαογραφικό μουσείο κτηνοτροφικής ζωής, και εκδώσαμε την Ιστορία της Ανάβρας σε ένα βιβλίο 600 σελίδων που αποτέλεσμα πολύ προσεγμένης δουλειάς.

Οικόπεδα

Κόψαμε οικόπεδα 500 τ.μ. -και πάνω- και τα δίνουμε στους συμπατριώτες μας που δεν έχουν κλήρο στην Ανάβρα, στο ¼ της αντικειμενικής τους αξίας.
Εκείνοι είναι υποχρεωμένοι να το ξοφλήσουν σε 5-8 χρόνια υπό την προϋπόθεση ότι θα εκδώσουν οικοδομική άδεια για να κτίσουν σπίτι.
Ετσι, από 400 φτάσαμε τους 650 και όχι μόνο από αυτούς που επέστρεψαν αλλά και επειδή δεν φεύγουν πια τα νέα ζευγάρια. Φέτος θα δημοπρατηθούν οικόπεδα και για τους υπόλοιπους που θέλουν να ζήσουν στην Ανάβρα.

Τουρισμός

Είναι το μόνο κομμάτι που μας βρήκε απροετοίμαστους, και ενώ θα μπορούσαν οι κάτοικοι να φτιάξουν αγροτουριστικές μονάδες… λόγω της διαφορετικής ασχολίας τους δεν ενδιαφέρονται.
Ομως τώρα, με τη δημοσιότητα που έχει πάρει η Ανάβρα ξεκίνησαν δυο καλές προτάσεις που θα μας λύσουν το πρόβλημα των ξενώνων. Εμείς θέλουμε να εξυπηρετείται μόλις ένα πούλμαν για να μη χάνεται η γαλήνη μας όπως συμβαίνει με άλλους τόπους.

Πράσινη ανάπτυξη

Τη σκεφτήκαμε πολύ πριν γίνει μόδα.
• Αιολικό πάρκο Αλογόραχες: Παντού προκύπτουν ενστάσεις, εδώ λάβαμε πολύ υπόψη τον παράγοντα περιβάλλον. Ξέρουμε τι σημαίνει να παράγεις ηλεκτρική ενέργεια από τον αέρα και να μην έχεις τη ρύπανση από τη χρήση πετρελαίου ή λιγνίτη. Καλέσαμε λοιπόν τις αρμόδιες εταιρείες και ξεκινήσαμε. Δημιουργήσαμε αιολικό πάρκο, το ψηλότερο στην Ελλάδα με 1.650μ. υψόμετρο, με 20 ανεμογεννήτριες και 17,5 ΜV το οποίο θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες 3.000 νοικοκυριών. Σκέφτεστε το μέγεθος της απορρύπανσης; Αυτό μας αποδίδει εξάλλου, 50.000 – 100.000 ευρώ το χρόνο… άκρως ζωογόνα και για το ταμείο της κοινότητας.
• Περιβαλλοντικό Πολιτισμικό Πάρκο των Πηγών της Ανάβρας: Είναι ένα περιφραγμένο πάρκο 240 στρεμμάτων που ξεκινά από τις πηγές του Ενιπέα ποταμού περιτρέχει το χωριό, σε μήκος 2 χλμ. Λέγεται και πολιτιστικό γιατί έχει νεροτριβές, μαντάνι (μαλακώνει τα σκουτιά), ντριστέλα (ο παππούς του σημερινού ηλεκτρικού πλυντηρίου) κι έναν νερόμυλο τον οποίο αναστηλώνουμε. Εχει επίσης μέσα διαδρομές για ΑμΕΑ, διαδρομές κλιμακούμενης δυσκολίας, κονάκι, παιδικές χαρές για μικρούς (και μεγάλους) καθώς και ένα κιόσκι ενημέρωσης – πληροφόρησης που φιλοδοξούμε να το συνδέσουμε με όλα τα μουσεία του κόσμου. Επίσης, ο επισκέπτης του πάρκου μπορεί να προμηθεύεται και ένα χάρτη του χώρου, για πλήρη ενημέρωση. Την άνοιξη και το χειμώνα έχουμε καθημερινά δημοτικά σχολεία που έρχονται για να κάνουν περιβαλλοντική εκπαίδευση, στο πλαίσιο ειδικού μαθήματος. Ερχονται λοιπόν από όλη την Ελλάδα.
• Εγινε ένα μόνιμο «καταφύγιο άγριας ζωής εφ’ όρου ζωής» για τα ζώα και τα πουλιά της περιοχής. Και τώρα πάμε για το δεύτερο.
• Εχουμε κατασκευάσει τρία αναρριχητικά κέντρα, με πολλή προσοχή και σεβασμό στο περιβάλλον.
• Σε εξέλιξη είναι μια μικρή υδροηλεκτρική μονάδα από τα νερά του Ενιπέα ποταμού, περίπου 4,5 ΜV το οποίο θα φέρει άλλες 100.000 έσοδα στην κοινότητα.
• Το πιο σημαντικό που ετοιμάζουμε είναι η τηλεθέρμανση. Θα καταργηθούν οι ξυλόσομπες και οι καυστήρες του χωριού και με ένα κεντρικό λέβητα θα ζεσταίνεται όλο το χωριό. Η καύσιμη ύλη θα είναι οι κοπριές των ζώων που κάποτε τις πετούσαν στα ποτάμια. Αυτό το σύστημα αποτελείται από έναν κεντρικό λέβητα ο οποίος θα εγκατασταθεί έξω από τον οικισμό και από εκεί θα ξεκινούν σωλήνες που θα φτάσουν σε κάθε σπίτι δίνοντας δωρεάν θέρμανση και ζεστό νερό όλο το χειμώνα. Σχετική μελέτη ετοιμάζει για μας το ΤΕΙ Κοζάνης και θα την υποβάλουμε στο ΕΣΠΑ για χρηματοδότηση και υλοποίηση.
• Ενα τελευταίο έργο που θέλουμε να κάνουμε είναι η δημιουργία Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Η Ανάβρα το δικαιούται και ο πρόεδρος της κοινότητας δεν αρκεί για να ενημερώνει τους διαρκώς αυξανόμενους επισκέπτες.

http://www.adesmeytos.gr

Advertisements