Ειρήνη υμείν αδελφοί!!!.

Ειρήνη υμείν αδελφοί!!!….θα αναφωνούσα αν ήμουν παπάς (θου κύριε…) με αφορμή τα όσα γράφτηκαν στα τελευταία σχόλια σε αυτό το blog. Δεν είναι ίσως η πρώτη φορά νομίζω που χάνεται ο στόχος σε αυτούς τους «διαλόγους» και αντί να αναζητούμαι λύσεις αναλωνόμαστε σε συζητήσεις με αμφίβολα συμπεράσματα και που πάντως δηλητηριάζουν τις σχέσεις μας.

Θυμάμαι για παράδειγμα μια άλλη φορά όπου η είδηση ήταν «ένα αμερικάνικο καράβι στον Αστακό και τα δώρα του», παρακολουθήσαμε – διαβάσαμε για την ακρίβεια – τις διαφορές μεταξύ κουμουνιστών και καπιταλιστών σε μια μακρά ανταλλαγή φιλοφρονήσεων αλλά ποτέ δεν μάθαμε τι έγινε. Τι έκανε εκεί; Τι μετέφερε; Γιατί πρόσφερε δώρα; και πολλά άλλα ερωτήματα έμειναν αναπάντητα.

Αλήθεια τώρα ποιο ήταν το ζητούμενο; …α ναι!!! «Τα δώρα των ιχθυοκαλλιεργειών». Σε όλα τα μηνύματα, αλλά και τα άρθρα που κατά καιρούς έχουν γραφεί, οι ιχθυοκαλλιέργειες στον Αστακό έχουν χαρακτηριστεί προβληματικές, άρα δεν υπάρχει λόγος να επιχειρηματολογούμε περισσότερο για αυτό, παρά αλλά για το πώς λύνουμε το πρόβλημα. Γιατί και να θέλουμε να το κρύψουμε δεν κρύβεται άλλο πλέον ….. κυριολεκτικά .. «το σκατό βγήκε στον αφρό». (Συγνώμη για την έκφραση αλλά είναι ο μόνος τρόπος καμιά φορά να αποδόσεις το ζητούμενο).

Αντί λοιπόν να ψάχνουμε εναγωνίως τι μας χωρίζει – υποκινούμενοι αν θέλετε και από την μικρο-εγωιστική μας σκοπιμότητα ή μη, όπως πολύ σωστά γράφτηκε – ας δούμε τι μας ενώνει. Και αυτό που μας ενώνει είναι ασφαλώς η αγάπη για τον τόπο και η αγωνία για το που επιτέλους θα σταματήσει ο κατήφορος. Μέσα σε όλα σχεδόν τα σχόλια βρίσκει κανείς μικρές αλήθειες που θεωρώ ότι πηγάζουν από αυτή την βάση. Ακόμα και ο κύριος που «προτρέπει» σε φυγή αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή των όσων γράφει.

«Κάτι μας είπες τώρα» που θα λέγε και ένας φίλος, κάτι καινούργιο έχεις; Όχι στα αλήθεια. Έχω να διατυπώσω ευθέως κάτι που επίσης γράφτηκε έμμεσα σε αυτή την κουβέντα. Ως πολίτης, θα ήθελα να ακούσω και την άποψη των δημοτικών αρχόντων, αλλά και όσων επίσης επίδοξων κρυφά ή φανερά επιθυμούν να επανέλθουν. Και αν δεν θέλουν να την πουν εδώ, μπορεί κάποιος να μας υποδείξει άλλο μέσο στο οποίο έχουν εκφραστεί ή πρόκειται να εκφραστούν;

Μπορούν να μας πουν τι πρόκειται να κάνουν για να λύσουν το πρόβλημα; Το τι έπραξαν είναι γνωστό. «Αυτά τα ξέρει η γειτονιά, τα ξέρει ο κόσμος όλος», που λέει και το γνωστό δημοτικό, και δεν θέλουμε να ακούσουμε άλλο για τι έκαναν αλλά για το ποιο είναι το σχέδιο τους; Σε πόσο χρόνο θα το πραγματοποιήσουν; Τι κυρώσεις ….θα επιβάλουν στον εαυτό τους αν δεν το πετύχουν; (…ωραίο ανέκδοτο έ!).

Ας πάψουμε λοιπόν να ρίχνουμε το ανάθεμα ο ένας στον άλλο, ας πάψουμε να διαχωρίζουμε τα χωριά από τον Αστακό – είμαι σίγουρος ότι αν εξέλειπε αυτή η διαμάχη θα βρίσκαμε μια άλλη π.χ. Χοβολιότες και Γυφτοκαλυβιώτες, ας πάψουμε να κατηγορούμε το Θανάση για το μπλογκ του – ενώ οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι οι επιλογές του είναι τουλάχιστον άδολες – και ας επικεντρωθούμε στις λύσεις. Γιατί, στο βαθμό που με αφορά τουλάχιστον, μου φτάνει το ψωμί που βγάζω και το μόνο κριτήριο επιλογής πρόκειται να είναι οι απαντήσεις που θα πάρω.

Μόνο και μόνο για να είμαι στο ίδιο μήκος κύματος με το ξεκίνημα αυτού του κειμένου – και για κανέναν απολύτως άλλο λόγο – επιτρέψτε μου κλείσω λέγοντας ………ο θεός μαζί μας αδελφοί!!!

Νίκος Ζαρκαδούλας