Θυμωμένος με την αντιμετώπιση που επιφυλάσσουν στην εταιρεία ορισμένοι από τους διοικούντες του νομού μας δηλώνει στέλεχος της ΑΚΑΡΠΟΡΤ.
Αφορμή υπήρξαν οι φερόμενες ως επιδιώξεις της νέας ιδιοκτήτριας του λιμανιού Πειραιά να υποβαθμίσει, αν όχι να κλείσει το λιμάνι στο Πλατυγιάλι που τον τελευταίο καιρό εξελίσσεται σε πρωταγωνιστή και συντελεί τα μέγιστα στην ανάπτυξη του νομού.
«Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας και δεν μας αφορούν οι επιδιώξεις των άλλων», τονίζει το ανώτατο στέλεχος της ΑΚΑΡΠΟΡΤ, αλλά όταν ερωτάται εάν στην πορεία μέχρι σήμερα έχουν βρει αρωγούς αφήνει αιχμές για πολιτικά πρόσωπα. «Μερικοί βουλευτές μας θυμούνται και σηκώνουν το τηλέφωνο όταν είναι να μας ζητήσουν να προσλάβουμε έναν δικό τους άνθρωπο στην εταιρεία μας. Κατά τα άλλα πλήρης αδιαφορία», μας λέει με πικρία.
Τα βέλη αφορούν κυρίως τους κυβερνητικούς βουλευτές που οφείλουν να είναι πιο κοντά στα τοπικά ζητήματα…
(ΑΙΧΜΗ «Μια στο καρφί και μια στο πέταλο»)
Και εγώ θα ρωτούσα με παράπονο το στέλεχος της ΑΚΑΡΠΟΡΤ εάν γνωρίζουν άραγε τι σημαίνει εταιρική κοινωνική ευθύνη των επιχειρήσεων για το περιβάλλον και με ποιους τρόπους εκδηλώνεται;
Εάν δεν γνωρίζει του απαντώ προχείρως ότι οι εταιρείες θα πρέπει να αναλαμβάνουν με σοβαρότητα και υπευθυνότητα το δεύτερο ρόλο που έχουν στην κοινωνία πέρα από τη δημιουργία κέρδους: να συνεισφέρουν στη λειτουργία ενός υγιούς κοινωνικού συνόλου. Η επιστροφή μέρους των εσόδων τους για τη δημιουργία υποδομών, την ανακούφιση από καταστροφές, την παιδεία, την κοινωνική πρόνοια, την προστασία του περιβάλλοντος, είναι σημαντική προσφορά. Πρέπει όμως να είναι πέρα και πάνω από μια απλή φορολογική τακτοποίηση ή ένα ακόμα κόλπο μάρκετινγκ. Αφού λοιπόν επέλεξαν να συναλλάσσονται με τους πολιτικούς γιατί άραγε διαμαρτύρονται; Μήπως γιατί καθυστερεί η επέκταση των δραστηριοτήτων τους; Ας μας διευκρινίσει σε τι συνίσταται η αρωγή που ζήτησε η εταιρεία του από τους πολιτικούς για να γνωρίζουμε και εμείς οι πολίτες αυτού του Δήμου μήπως και τον βοηθήσουμε εμείς.
Ειλικρινά μου προκαλούν εντύπωση τα συναισθήματα θυμού & πικρίας που αισθάνεται το στέλεχος της ΑΚΑΠΟΡΤ..
Και αυτό επειδή όλοι γνωρίζουμε πως λειτούργησαν στην πράξη αυτά τα “πάρε-δώσε” …
Η αξιοκρατία δεν νομίζω να έπαιξε κάποιο ρόλο στην επιλογή προσωπικού… Και είναι αρκετά τα χρόνια που γίνεται αυτό…
Ρωτώ λοιπόν και εγώ με την σειρά μου το πικραμένο στέλεχος τι ζήτησαν και δεν τους το έκαναν!!!
Ή μήπως κάτι γνωρίζουν παραπάνω απο εμάς (πιθανή αλλαγή λειτουργίας κλπ κλπ) και όλα αυτά γίνονται γιατί ίσως κάποια στελέχη (μεγάλα-μεσαία) νοιώθουν ότι απειλείται η επαγγελματική τους δραστηριότητα απο αυτές τις αλλαγές???? Ας μας το πούν λοιπόν… Τι περιμένουν????
Το άλλο ερώτημά μου απευθύνεται (για άλλη μία φορά) στους “εξαφανισμένους βολευτές” του Νομού μας : Κύριοι-ες τι συμβαίνει με το λιμάνι?? Πέρα απο επερωτήσεις & κοινοποίηση των ασαφέστατων υπουργικών απαντήσεων θα μπορέσετε άραγε να φανείτε άξιοι των περιστάσεων που απαιτούν σοβαρότητα, υπευθυνότητα και θάρρος ή όπως κάποιος συνάδελφός σας είπε :”θα εξακολουθείτε να παραμένετε στις δροσερές αίθουσες του Κοινοβουλίου αποφεύγοντας τον καύσωνα” ??? Σύντομα έρχονται και εκλογές μην το ξεχνάτε…. Και απο λόγια βαρυστομαχιάσαμε πιά…