«Ο Αστακός, ο χαρίης όρμος του ποιητή και μάρτυρα της εθνεγερσίας Λόρδου Μπάϋρον, έγινε ένας πολεοδομικός οικισμός εξόχου κάλλους χάρη στους Ηπειρώτες, Θιακούς, Κεφαλλονίτες και Ρουμελιώτες οικιστές. Εμπορικό δαιμόνιο και πίστη στην παράδοση ήταν εχέγγυα για την τωρινή ανάπτυξη με ελπιδοφόρα μηνύματα για κάθε μελλοντική προοπτική.
Τις τελευταίες δεκαετίες έγιναν σημαντικές προσπάθειες ώστε ο Αστακός ως πόλη Κοινότητα ή Δήμος να είναι το κέντρο αποφάσεων που κρίνουν την αυθυπαρξία του. Οι κοινοτάρχες Βασίλης Στράτος, Λάμπρος Πιτσούλιας και Παναγιώτης Στάικος ξεχώρισαν για την προσωπική τους συμβολή.
Ο πρώτος στήριξε την πρόοδο στον τουρισμό και την ανάδειξη του οικισμού με πλατείες και δρόμους. Ο δεύτερος καθηγητής Λάμπρος Πιτσούλιας ανάδειξε τον πολιτισμό και διασφάλισε την προστασία της Κοινοτικής περιουσίας. Ο γιατρός Π. Στάικος είναι ο σχεδιαστής του οικονομικού μέλλοντος. Από το Πλατυγιάλι μέχρι την ύδρευση και μέχρι την συνέχιση του αποχετευτικού, ο προσωπικός του ρόλος υπήρξε καθοδηγητικός. Τους άλλους κοινοτάρχες θα τους κρίνει η τοπική ιστορία. Η ρήση «Βλαχοπρίγκηπας» αποτελεί αστεϊσμό με διαχρονική μνημοσύνη. Είναι παρόμοια με το «Βλαχοδήμαρχος». Και ο…Καποδίστριας γέμισε την Ελλάδα με στάνες.
Η επικείμενη νέα διοικητική αναδιάρθρωση ξαναδίνει στον Αστακό τη ναυτική γοητεία του. Μπορεί να αποτελέσει μονάδα μεγάλου Δήμου, αλλά ξαναβρίσκει τη δυναμική των Αστακιωτών. Αυτοί θα του ξαναδώσουν πνοή ζωής με πλήρη αυτοτέλεια στον αυτοδιοικούμενο ευρύτερο χώρο. Η πόλη τους θα ξεχωρίζει για την πολυδιάστατη ανάπτυξη: Πλατυγιάλι, Ιχθυοκαλλιέργειες, τουριστικές εγκαταστάσεις, αποτελούν το κρηπίδωμα πανίσχυρης επιβολής στην Ακαρνανία. Μοναδικός πόλος έλξης επενδύσεων, ύστερα μάλιστα από την επιτυχημένη λειτουργία του ιδιωτικού λιμανιού στο Πλατυγιάλι.
Φυσικά οι επενδύσεις θα φέρουν πλούτο. Όλες;
Αν το Πλατυγιάλι γίνει καθολικά ιδιωτικό, εγκυμονεί ο κίνδυνος της θανατηφόρου ανάπτυξης: του Λιθάνθρακα. Δεν έχει απομακρυνθεί ο επικείμενα διαγραφόμενος κίνδυνος. Όσοι γνωρίζουν τους κανόνες της φιλελεύθερης οικονομίας οσμίζονται το κέρδος της πιο άθλιας εκμετάλλευσης. Είναι αυτός που σκοτώνει και την ομορφιά του τόπου, πριν χορτάσει δήθεν ψωμί ο λαός.
Η τύχη έφερε ταγό τον Π. Στάικο, στη σημερινή δύσκολη εποχή. Αν δεν ξεσηκώσει έγκαιρα το Λαό του Αστακού σε διαρκή αγωνιστική επαγρύπνιση τότε από τα χείλη του θα ακουστεί ένα τραγικό «Τετέλεσται», χωρίς ελπίδα ανάστασης.
Τα γεγονότα έρχονται σαν θύελλα. Κανείς δεν βλέπει τα σύννεφα;
Αστακιώτες ξεσηκωθείτε. Να είστε για όλα έτοιμοι. Η δική σας θέληση και μόνο ορίζει την τύχη του τόπου σας.»
(Χρονογράφημα του Νίκου Τέντα, Προέδρου της Εταιρείας Λογοτεχνών Ηπείρου και φίλου του Αστακού, από την εφημερίδα «Η φωνή του Αστακού», φ. 134-Ιούλιος 2008 )
Τέτοιο διαμάντι κείμενο έχει να γραφεί στα Ελληνικά από τότε που ο Μιχαήλ Ψελλός επαινούσε τον Θεό διότι έφτιαξε τον Διάβολο. O ευθυμογράφος, γιατί περί ευθυμογραφήματος πρόκειται, κος Τέντας μας έδειξε τον δρόμο μέσα απο τα σύννεφα εξωραϊζοντας παλιές αμαρτίες. Αλλά τι να να πείς κανείς σε κάποιον που ονειρεύεται την ναυτική γοητεία του Αστακού κάνοντας όμως τέτοιου είδους αναδρομές. Παρέλκει οποιοδήποτε σχόλιο. Αυτό το άχαρο άρθρο – και τόσο ενάντια στο κοινό αίσθημα- δεν έχει καν τη χάρη μιας κεκαλυμμένης αλλά ευφυούς λαϊκίστικης ντρίμπλας.